Het concept van Alledaags Archief heeft zich ook bewezen in de periode dat ik geen artikelen meer op de blog schreef. Het bezoekersaantal bleef stabiel en de reacties idem-dito. Daarom heb ik het concept omgevormd naar de weblog Leege Land Archieven, waaraan ik zelf als auteur deelneem. Bekijk de weblog eens en beleef ook op die weblog de alledaagse verhalen in de Nederlandse archieven, maar dan onder de thema’s van landschap en techniek.

Bekijk de weblog Leege Land Archieven op www.leegelandarchieven.nl.

1714 De Hoge Vierschaar, een rechtscollege voor hoger beroep, beschikt dat een arme vrouw met haar kinderen uit huis gezet moet worden gezet. Dit gebeurt nota bene op een verzoek van de armmeesters van Brandwijk en Gijbeland, vanwege opgelopen huurachterstanden. De vrouw komt uit Bleskensgraaf en zal daar zeer waarschijnlijk naartoe moeten terugkeren, aangezien het dorp nog steeds voor haar kosten moet opdraaien.

Erfgoedcentrum DiEP, toegang 826: Gemeente Brandwijk en Gijbeland, inventarisnr. 669.

1882-1884 In 1871 wordt de polder Borssele calamiteus verklaard. Dat kon gebeuren met een polder die niet in staat was de kosten van zeewering en oeververdediging zelfstandig te dragen. Op eigen verzoek verklaarde dan Provinciale Staten, na goedkeuring door de Kroon, de polder calamiteus. Door deze regeling konden extra gelden vrijgemaakt worden voor de zeewering. Tien jaar later moet een nieuwe directiekeet gebouwd worden. De heer Lammens moet de keet ontruimen en na de verbouw wordt de keet verhuurd aan de waterbouwkundig ambtenaar.

Zeeuws Archief, toegang 3121 Waterkering Waterschap Ellewoutsdijk (calamiteus) en Borsselepolder (calamiteus), inventarisnr. 24.

1448 De stad Vollenhove is op het hoogtepunt van haar roem. Rodolph van Diepholt, bisschop van Utrecht, maakt bekend dat de stad aan hem overdraagt een kamp land van 32 morgen en 4 hont, geheten Campsatingherslach. In ruil daarvoor schenkt de bisschop aan alle huizen, hofsteden en weren vanaf het Huis te Vollenhove tot aan het Oestenwoldingerland, vrijdom van betaling van alle pachten, tijnsen en renten die zij hem verschuldigd zijn. Daarnaast schenkt hij dit deel van de stad vrijdom in de schatting (belasting) als die geheven wordt in de landen Salland, Twente en Vollenhove.

Historisch Centrum Overijssel, toegang 77.1: Regesten Vollenhove, inventarisnr. 1.

1930-1931 In 1930 wordt in IJmuiden de Speeltuin-Vereniging In Veilige Haven opgericht, compleet met eigen bestuur. De gemeente voorziet in een perceel grond nabij de Ahornstraat in de Heerenduinen, dat echter nog lang niet geschikt is voor een speeltuin. Met vereende krachten worden de bomen omgehakt, de grond geëgaliseerd en het terrein omheind. Op 11 juli 1931 wordt de speeltuin officieel door wethouder Visser geopend. De inventaris bestaat uit een paar schommels, een rekstok, een springbak en klimmasten. De eerste plattegrond van de speeltuin geeft precies een overzicht van het vermaak dat aan de kinderen wordt geboden.

Noord-Hollands Archief, toegang 3477: Speeltuinvereniging In Veilige Haven, inventarisnr. 31.

1490 In 1170 laat bisschop Godfried van Rhenen op een strategisch punt langs de Hollandse IJssel een kasteel bouwen. Van daaruit moet het Sticht, dat behoort aan de bisschop van Utrecht, worden beschermd tegen de Hollandse graven. Bovendien kan de bisschop hiervandaan de roerige provincie Utrecht onder de duim houden. Het kasteel krijgt de naam Montfoort, dat waarschijnlijk is afgeleid van “Mons Fortis”, dat sterke berg of burcht betekent. De burggraven van Montfoort ontwikkelen zich tot bijzonder machtige lieden, die nogal eens met de bisschop in conflict raken. In 1448 verovert de burggraaf van Montfoort de Utrechtse stad Woerden. De Rooms-koning Maximiliaan van Oostenrijk en aartshertog Philips (de Schone) schenken de burggraaf van Montfoort uiteindelijk echter op voorwaarden genade voor deze ernstige (zogenaamde) ‘overval‘.

Het Utrechts Archief, toegang 209: Heerlijkheid Montfoort, inventarisnrs. 41 en 703.

1812-1813 Waar tegenwoordig een ‘brevet’  vooral geldt voor vliegen of varen, was het vroeger een normale aanduiding voor elke vorm van vergunning, licentie of mandaat. Twee achtereenvolgende jaren ontvangt Jan Willem Brouwer in Leeuwarden van de Minister van Binnenlandse Zaken brevet voor het voeren van een boekhandel. Hetzelfde geldt in deze twee jaren voor Jan Proost.

Tresoar (Frysk Histoarysk en Letterkundich Sintrum), toegang 327: Familie van Sminia, inventarisnrs. 2865 en 2866.

1972-1976 De Vlaamse Beweging is een verzamelnaam voor alle verenigingen en personen die strijden voor de emancipatie van het Vlaamse volk. Daartoe kan ook de Nederlander Lammert Buning (1914-1979) worden gerekend. Dankzij een vroege tocht door Vlaanderen, vatte hij een grote liefde op voor het land, de Vlamingen en hun strijd voor erkenning. Buning correspondeerde onder andere met Ward Hermans, de Vlaams-nationalistisch volksvertegenwoordiger, journalist, polemist, publicist en dichter (onder pseudoniem IJzergalm). In een brief aan Buning schijft Hermans onder andere over het geloof van Rosa de Guchtenaere en over de mythe van bloed en ras, zoals die onder andere door de SS werd gebezigd.

Brabants Historisch Informatie Centrum (BHIC), toegang 233: Vlaamse Beweging, inventarisnr. 270.

1652 Het Limburgse Wijlre is onbetwist een Rijksonmiddellijke heerlijkheid en behoort niet tot de Staatse of Spaanse Nederlanden (of aangrenzende rijken). In praktisch alle conflicten van de zestiende tot de achttiende eeuw is het daarmee neutraal gebied. Maar Wijlre krijgt toch veel te lijden onder allerlei oorlogshandelingen en militaire overlast, met name van doortrekkende troepen. Op 5 juni 1652 zijn de inwoners het zat en gaat een grote groep op de vuist met militairen die inkwartiering eisen.

toegang 1.192: Heerlijkheid en Schepenbank Wijlre, inventarisnr. 421.

1360-1371 In de marke Lede, de latere buurtschap Lhee, krijgen de blinde Johannes en diens zoon Diederik beiden een keer de halve smalle tienden overgedragen die komen uit een hofstede in de marke, gelegen bij de esdoorn. Johannes ontvangt de tienden van Arnold Huus. Tien jaar later ontvangt Diederik de tienden van Hendrik van Echten.

Drents Archief, toegang 440: Abdij Dikninge, inventarisnrs. 65 en 85.